كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا زن حق دارد حق خود را درباره نگهدارى كودكى كمتر از دو سال ساقط كند، و اگر چنانچه اين حق را داشته باشد آيا بر ولىّ واجب است او را نگهدارى كند و يا واجب نيست بلكه نگهداريش نيكوكارى مى باشد؟

از حق مادر اينست كه حق نگهدارى خودش را اسقاط نمايد، و از نگهدارى كودك خوددارى كند، زيرا كه او مجبور به اين كار نمى باشد و در اين وقت نگهدارى آن به پدر واجب مى شود، و او مى تواند خودش و يا وكيلش آن را نگهدارى كند، به جهت اينكه به مقتضاى ولايتش عمل نمايد.

آيا بستن لوله هاى رحم در صورتى كه شوهر و زن بچه دار شدن را نخواهند جايز است؟

احتياط وجوبى اينست كه اين عمل را ترك كنند اگر باعث نازائى دائمى گردد، ولى اگر موقتاً نازائى را سبب گردد آنوقت عيبى ندارد.

اگر شخصى از شخص ديگرى مبلغى را مى گيرد تا اينكه تجارت نمايد و براى آن در هر ماه سود معينى قرار مى گذارد بدهد آيا اين معامله صحيح است؟ و معلوم باشد كه صاحب مال شرط سود ماهيانه را نكرده است؟

اگر روال معامله بر شرط نمودن دادن سود باشد حرام است گرچه اندازه سود را معين ننمايد، و معامله در آن صورت صحيح است كه گيرنده مال به دادن سودى به هيچ وجه ملتزم نباشد.

شخصى خانه گرفته و در اختيار يكى از علماء دينى گذاشته كه در آنجا بنشيند بدون اينكه درباره واگذار نمودن ملك آن و يا واگذار ننمودنش چيزى بگويد، سپس آن شخص وفات كرد و چون آن مرد اهل عراق نبود لذا ما از بودن ورثه او و نبودش بى خبريم، و پسر عالم دينى آنجا را خراب كرده و از نو ساخته است، سؤال از اين است: كه آيا نوه عالم دينى را جايز است كه زمين آنجا را تملك نمايد؟ و بازگشت آن زمين و بنايى كه آن مالك است اگر بنام يكى در ثبت اسناد نباشد بر اينست كه دولت آن را ضبط خواهد كرد آيا بنام خودش ثبت نمودن جايز است؟

اگر قرينه ( دليلى ) نباشد كه آن خانه را به عالم دينى كه در آن اسكان داده ملك او كرده است، همان خانه قديمى با آن زمينش از آن مالك اوّلى است كه او گرفته است، و براى كسى جايز نيست كه آن را مالك بشود، بلى جايز است براى هر كسى آن را بنام خود بطور رسمى بنمايد تا اينكه آن را پس از جستجو كردن و يافتن صاحبش و يا ورثه هايش بدهد، زيرا كه اين احسانى است كه به آن اجر داده خواهد شد ولى براى آن شخص لازم است كه از خود اطمينان داشته باشد كه آن را مى تواند به صاحبش نگهدارى نمايد و مال آن را ضايع ننمايد، و به آن شهادت بدهد كه مال فلانى است و وصيت در خصوص آن بنمايد كه مال فلانى است و يا همانند اينها را بتواند بنمايد.